Doeken en vlaggen
De vlaggen van de kinderen. De Dongeschool groep 3 aan het werk. Actief dat ze waren! Handen klappen om de groep te verzamelen. De resultaten worden zichtbaar. De resultaten hangen in de lucht. Nog meer vlaggen. Maasstraat vlaggen, Dongeschool.

Vlaggen voor de versiering in de Maasstraat ter gelegenheid van het heropenen van het Maasplein op 16 juni 2001.
Negen lijnen met elk 6 vlaggen van 0.50 bij 1.50 cm.
Dus 9 x 6 :2 = 27 m. stof bij 1.50 m beschilderen.

De winkeliersvereniging besloot de Dongeschool hiervoor in aanmerking te laten komen. Na een telefoontje met de directeur besloot ik 17 april dat de weersberichten tot 16.00 goed waren en dit mijn kans zou zijn de hele dag met de leerlingen aan de vlaggen te werken.

Verf inladen, geel, rood en blauw elk 2,5 liter half om half behangerslijm en textielverf. Het gaasdoek van ruim 27 meter bij 1.50 en de stokken met de rollers in verschillende maten in totaal 3 kleuren x 2 bakjes x 2 verschillende maten is 12 rollers + 3 extra brede = 15 rollers met bamboe stokken om te voorkomen dat alleen de randen beschilderd worden.
Het fotostoestel moest ook mee. Alles klaargezet en even de auto halen.

Bij terugkomst bleek mijn rugzak tewater geraakt. Op een schip wonen heeft zo zijn nadelen. Het fototoestel met de laatste foto's van Barcelona drijfnat. De film eruit getrokken alles leeggegoten en in de zon geplaatst. Dan maar hopen dat er op de Dongeschool een toestel met film te gebruiken is.

Bij aankomst bleek de directeur mijn komst te zijn vergeten. Het "Ook dat nog!" ,stond van zijn gezicht te lezen. Maar hij lostte alles snel en efficiŽnt op. Ik werd naar een groep 3 gebracht, de juffrouw even gevraagd of ze haar programma kon en wilde omzetten en mijn entree was gemaakt. Juf Ilja Gatting werd aan me voorgesteld en ik mocht mijn verhaal doen. Alle moeilijke woorden werden direkt vertaald. De leerlingen waren meteen bereid aan te pakken, maar zover was ik nog niet. Ik wilde eerst de plek waar we zouden gaan schilderen bepalen en de spullen klaarleggen. gevraagd of ze mee wilde doen.

Drie leerlingen mochten me gaan helpen. De leesmoeder van die ochtend werd gevraagd of ze mee wilde doen. Ik had haar al herkend. Ze is het nichtje van mijn middelbare school vriendin: Dorian Schoones. Buiten herkende ze mij ook. Wat een toeval. Mijn vader had het afgelopen weekend nog een paaslammetje voor haar dochter Rosa gemaakt. Die zou nu mee doen aan het schilderen. En Dorian had een fototoestel en wilde wel een reportage maken. Wat een geluk. De foto's zijn prachtig geworden.

Voorbereidingen: we rolden het afdekplastic uit en haalden stenen bij de bouw op de hoek, zodat het plastic er niet vandoor ging met de wind. Het Doek er zo strak mogelijk met de stenen opgespannen. Elke vouw geeft een witte streep. De bakjes en de rollers over de lengte van het doek verspreiden. Zo staan er steeds twee kleuren op een plek en is de ontbrekende kleur in de buurt.

Er kon gestart worden. Na een instructie hoe de rollers te gebruiken, twee aan twee te werken, waarbij een kijkt of het goed gaat en let op het vlekken van de verf of het knoeien op de kleren. Maar zeker ook op het patroon en het effekt van het schilderen. Bij aankomst deelde Ilja de leerlingen in bij de verschillende bakken verf en begon het feest. Er werden patronen uit gevonden en vooral gelet op het effekt van de rollers op de stenen en het doek.

Na een half uur was het tijd voor een werkbespreking. De kinderen luisteren naar hun juf als die een ritme gaat klappen. Dit klappen ze na en komen zo om je heen staan. Waarom niet? Mijn ritme was onbekend, maar had navolging. De leerlingen stonden om het doek heen zodat we ons resultaat konden bekijken. Ze zouden op inspectie gaan. Een rondje om het doek met de handen op je rug. Kijken wat je nu een mooie plek vindt en misschien ook de vraag stellen waarom het mooi is.

De conclusie was geweldig. Ze vonden vooral de plekken mooi waar drie kleuren bijelkaar waren geschilderd. Zo wisten ze meteen hoe ze verder wilden gaan. Ik gaf nog aan dat je ook gedeeltelijk over een kleur heen kunt schilderen als deze al een beetje droog is. Door de hoeveelheid lijm wordt de verf snel droog en vermengd het minder snel. Door het gebruik van rollers wordt er niet gewreven en vermengd het ook minder.

Nu konden ze het doek gaan afmaken. Er werd goed gekeken waar en hoe er een kleur toegevoegd moest worden. Ook de keuze voor de breedte van de roller werd rollers werd nauwkeurig gemaakt. We waren ongeveer drie kwartier bezig toen Ilja me vroeg hoe ik het verder in de hand wilde houden. De leerlingen werden steeds vrijer en smeerde soms geheel in trance een kleur over alle anderen. Dat dit met tegen licht een fantastisch effect geeft wist juf Ilja niet. Maar het viel goed in de hand te houden. Weldra zou de verf op zijn en het schilderen gebeurd. Het hele doek was bewerkt. Geen lege of witte plekken en de verf op.

Het schoonmaken van de kwasten en de rollers en het drogen van het doek nam nog geruime tijd in beslag. Het doek heb ik op een hek gedroogd en in stukken van 50 cm gescheurd. Daarbij ben ik geholpen door een tiener die zijn broertje kwam halen. Eerst vond hij het maar raar, maar toen hij mee kon helpen was het ijs gebroken. Om 15.00 reed ik weg, met de eerste regenbui van die dag. Een geslaagde morgen, dankzij Ilja, Dorian en de kinderen van groep 3 van de Donge school.

Thuis kwam het grote naaiwerk. Alles omzomen en aan lange draden stikken. Een hele klus waar ik enkele dagen over gedaan heb. Het uiteindelijk resultaat was wat mager. Of de vlaggen moeten breder of er moeten er veel meer aan een lijn. Zes is echt te weinig op 10 meter. Ook de afstand waarop de lijnen uiteindelijk hangen maakt het wat schraal. Een lange straat behoeft meer vlaggen!

De volgende keer maak ik ze zelf. Dat gaat sneller, de patronen zijn afwisselender en ik kan er meer in een kortere tijd maken. Of misschien valt het ook wel uit te leggen aan een 7e of 8e groep, of zelfs aan een groep 3 met dit uitgangspunt meer in mijn achterhoofd. Meer doeken en lijnen lopen van voor naar achter, dus minder vanuit een plek. Met z'n tweeen werken. Een houdt alle stokken met rollers vast, voor elke kleur een en de ander gaat over het doek heen.

De werkwijze van nu levert mooie doeken op die het vooral per stuk bekeken goed doen. De kleuren doen het goed, maar zouden dan wel op de openingsdoeken terug moeten komen. En zo leer je van elk project wel weer iets. Het is niet te hopen dat het Maasplein nog een keer ingericht moet worden voor een volgend feest.... Maar misschien een terugkerend start-van-de-vakantie-tijd feest met kunst en kunstprojecten?

Misschien zijn er nog veel meer kunstenaars in de buurt die goed uit de voeten kunnen met het thema vlaggen en kinderen? Wat mij betreft teken ik weer voor een samenwerking. Met de Dongeschool, Ilja Gatting, Dorian Schoones en de voorzitster van de belangen vereniging Maasstraat, Joke Bakker.



Netty Gelijsteen 16 juni 2001





email: Netty Gelijsteen   telefoon: 020 - 4181075

Copyright © 2000 .         Webdesign: Han Hendriks